door Fatima Amezghal en Tim Jeurissen
Met de regering-De Wever I zijn begrippen zoals flexibiliteit, loon naar werken en het principe ‘bruto = netto’ stevig verankerd in het arbeidsrecht. Op 1 juni 2026 werden belangrijke hervormingen rond arbeidstijd gepubliceerd, met een duidelijke focus op het vereenvoudigen én aantrekkelijker maken van vrijwillige overuren.
Overuren blijven in principe gereglementeerd binnen de Arbeidswet. Dat betekent dat ze enkel kunnen worden gepresteerd wanneer een wettelijk motief aanwezig is, zoals een buitengewone vermeerdering van werk of een onvoorziene noodzaak. Daarnaast moeten ook de voorgeschreven procedures worden gevolgd.
Deze klassieke overurenregeling blijft ongewijzigd bestaan. Daarnaast bestaan er verschillende andere stelsels, zoals vrijwillige overuren, relance-overuren en bepaalde sectorale systemen, zoals de KB 213-overuren in de bouwsector.
De recente hervorming raakt niet aan deze sectorale systemen. De wijzigingen hebben uitsluitend betrekking op vrijwillige overuren en relance-overuren.
De wetgever kiest duidelijk voor een systeem dat zowel werkbaar als financieel interessant is voor werkgevers en werknemers.
Voortaan kan een werknemer tot 360 vrijwillige overuren per jaar presteren, zonder dat hiervoor een bijzondere reden vereist is en zonder recht op inhaalrust. Dat creëert extra flexibiliteit in de organisatie van het werk.
Binnen dit plafond wordt een onderscheid gemaakt tussen twee categorieën:
Voor de eerste 240 vrijwillige overuren geldt een bijzonder gunstig regime:
geen overloon verschuldigd;
vrijstelling van RSZ-bijdragen;
geen belastingen verschuldigd.
Voor deze uren is bruto effectief gelijk aan netto.
De overige 120 vrijwillige overuren vallen onder het klassieke overurenregime. Zodra de wettelijke dag- of weekgrenzen worden overschreden, is overloon verschuldigd.
Voor de horecasector wordt het systeem verder uitgebreid:
het jaarlijkse plafond stijgt naar 450 overuren;
daarvan vallen 360 uren onder het voordelige bruto = netto-regime;
de overige 90 uren worden behandeld als gewone overuren.
Binnen het systeem van vrijwillige overuren zijn verschillende combinaties mogelijk. Werkgever en werknemer kunnen in onderling akkoord bepalen welke uren eerst worden ingezet: de netto vrijwillige overuren of de uren die onder het fiscaal gunstige overurenstelsel vallen (met overloontoeslag en fiscale voordelen).
Die keuze heeft telkens een andere financiële impact, zowel op het nettoloon van de werknemer als de loonkost van de werkgever.
Een belangrijke troef van de hervorming is de administratieve vereenvoudiging.
Waar vroeger regelmatig nieuwe schriftelijke overeenkomsten nodig waren, volstaat voortaan:
één akkoord tussen werkgever en werknemer per twaalf maanden;
een stilzwijgende verlenging van dat akkoord;
een opzegmogelijkheid met een opzegtermijn van één maand.
Dat maakt het systeem eenvoudiger en beter werkbaar in de dagelijkse HR-praktijk.
De mogelijkheid voor deeltijdse werknemers om overuren te presteren bestond al, maar wordt sinds 1 april 2026 strenger gereguleerd.
Een deeltijdse werknemer kan enkel bijkomende overuren presteren wanneer:
er sprake is van een tijdelijke vermeerdering van werk; én
de werknemer al minstens drie jaar deeltijds tewerkgesteld is.
Deze voorwaarden gelden niet voor werknemers die vóór de inwerkingtreding van de nieuwe regeling al gebonden waren door een geldig akkoord.
Werknemers die hun prestaties verminderen via bijvoorbeeld ouderschapsverlof of een andere vorm van loopbaanonderbreking, kunnen geen overuren presteren.
De wet werd gepubliceerd op 1 juni 2026, maar geldt retroactief vanaf 1 april 2026.
Om de overgang werkbaar te houden, blijven bestaande overeenkomsten die vóór 1 april 2026 werden afgesloten geldig tot hun einddatum. Daarna moet een nieuw akkoord worden gesloten dat voldoet aan de nieuwe regelgeving.
Met deze hervorming zet de wetgever volop in op meer flexibiliteit, gecombineerd met duidelijke financiële voordelen voor werkgevers en werknemers.
Het principe ‘bruto = netto’, het hogere aantal vrijwillige overuren en de vereenvoudigde administratie maken het systeem aantrekkelijker dan ooit.
Tegelijk blijven plafonds, voorwaarden en uitsluitingen belangrijk. Een correcte toepassing, afgestemd op de sector, het statuut en de concrete situatie, blijft essentieel.
Om dit formulier te kunnen versturen moet u het gebruik van technische cookies aanvaarden. Dat kan u hier aanpassen.
Deze cookies worden gebruikt om onderscheid te maken tussen mensen en bots. Bepaalde gegevens, zoals uw IP adres of taal, kunnen hierbij doorgestuurd worden naar Google. Meer info vindt u in onze cookieverklaring.
Fatima Amezghal
Senior Manager Social Legal fatima.amezghal@vdl.be
Tim Jeurissen
Advisor Social Legal tim.jeurissen@vdl.be
Disclaimer
Bij onze adviezen baseren wij ons op de huidige wetgeving, interpretaties en rechtsleer. Dit verhindert niet dat de administratie deze kan betwisten of dat bestaande interpretaties kunnen wijzigen.
Lees onze laatste inzichten en nieuwsberichten om op de hoogte te blijven van veranderingen in jouw sector.